دڕک ، بێ ده نگی

ئیر ه ج عیبادی

له سه ر چێوه ی ته وه ره که ت

نووسی بووم

    " تۆم خۆش ئه وێ "

ده لاقه کانی به یانی داخرا بوون

ته ڵار، ته ڵار ده رگه ی نه کراوه

ئاو رۆشنکه ره وه یان له بیر نه ما بوو

و چاویڵکه ی شو شه کان

نیگایان ون!

له و به ر دیواره کانی هه بوون

له ژێر شه پۆلی ئه و هه موو ده نگه

بێ ده نگی و ته نیایی

دای گر تێ

و من له قه راخی ئه م رووداوه

له نێو ئاوینه دا، نا ئارام

چاوه روانی موسێقای

بییانووی

هه نگاوه کانی  تۆ بووم

جۆهه ری پێنوووسه که ت

له کام زه مه ن پڕ

که بیر له باخی سێو نا کا

هه ر رۆژ

ته نافیێکی تازه

بۆ ئه ندامی شیعره کانم هه ڵده واسی

پڕدی ئاسۆی سێ داره کان

به ره و کام رووگه ده روانێ؟

ئه و ساته که

سه  ر به رزی فرێنی ساعه ته که ت

به کرێ درا

له و په  ره ری به باڵی

د ڕه که جاره کانا

چێیت ده کرد؟

ئێستا

دیسانه وه

د ڕک

ئاسن

دیوار

ته نیایی

و کاره وانی تامه زرۆیی

که بێ ئاواز

تا که ناره ی

گۆاستنه وه  به پڵه ده چێ !